Bakkie drab

Waarom komt bij sommige Bredase koffiebars toch iedere week de schilder langs? Dat is geen onlogische vraag. Want elke dinsdag- en donderdagochtend parkeert Leo zijn fiets met aanhanger voor de deur bij Doppio. En even later stapt hij naar buiten met in elke hand een tot de rand gevulde plastic emmer. Maar schilder, dat is Leo al een tijdje niet meer.

Hij moest noodgedwongen stoppen met zijn vak vanwege problemen met zijn rug. ‘Ik kon nog zat andere dingen doen, maar ze kozen voor anderen. “Ga maar thuis zitten,” daar kwam het eigenlijk op neer.’ Maar dat zag Leo niet zitten op zijn vijftigste. Hij hoorde over een cursus Oesterzwammen Kweken in Rotterdam. Dat leek hem wel wat. Dus fietst hij nu zijn vaste ronde door de binnenstad langs de koffiebars waar hij in totaal tien emmers vol met koffiedrab in zijn fietskar laadt. Het ingezamelde residu vervoert hij naar Stek. Daar begint het kweekproces. ‘Het koffiedik meng ik met broed en stro, die hang ik op in worstvormige zak. Het duurt vervolgens acht weken voordat de zwammen opkomen. Dat gebeurt tweemaal.’ De eerste oogst verkoopt hij aan horecazaken in Breda. Maar daarmee eindigt de koffiedikcyclus nog niet. Daarna is de prut bruikbare compost geworden voor de kruidentuin die Leo wil gaan maken op het dak van de zeecontainer die dient als vestiging van Leo’s bedrijf: Bredaas GeZwam. En daarmee is niets gelogen. Hoe meer koffie, hoe meer gezwam.

Doortrappers

Verwoede verzamelaars, ondernemende pioniers en stoutmoedige avonturiers. Doortrappers noemen we hen. Ze laten zich niet afremmen. Ze willen vooruit, zijn niet bang om te stoempen tegen de wind in. Ze zijn gedreven, door verwondering en een visie. Hun onstuitbare enthousiasme brengt ze verder dan menigeen zou denken. En dat werkt aanstekelijk en zorgt voor mooie verhalen. In de serie Doortrappers vandaag Leo Schaap.

2017-12-07T14:41:53+00:00