Dat moet toch anders kunnen?

Je wilt de dag opstarten met een verse kop koffie en een paar vruchtbare uurtjes werken. Vervolgens stap je naar buiten en schrikt. Fiets weg. Het overkwam Yurr Rozenberg. Naast een onwetende foutparkeerder is hij designer en een echte fietsenliefhebber. Sjees vroeg hem naar zijn ervaringsverhaal en wat hij graag anders zou zien.

Rustig opstarten
‘Ik heb een ontwerpbureau. En we groeien. Sinds dit jaar zijn we met vier mensen. Dat is soms best hectisch. Daarom had ik me voorgenomen om elke dag rustig op te starten. Met een kop koffie bij Coffee & Cream mijn mail doorlezen en dingen doen waar ik anders niet aan toe kom. Ik kon daar een tijd blijven werken. Dat was erg fijn. Totdat ik enkele uren later mijn fiets niet meer terug vond. Die had ik gewoon naast de andere fietsen neergezet die er stonden geparkeerd. Maar ze stonden buiten de gemarkeerde vakken. En daar hoorden ze niet. Ik wist dat ie niet gejat was. Want die fiets valt zo op; hij is felblauw en mijn naam staat erin. Bovendien was ineens de hele rij fietsen weg. De eigenaresse van Coffee & Cream vertelde over het nieuwe parkeerbeleid, en wees me erop dat ze sinds kort streng handhaven. Dus was de fiets waarschijnlijk meegenomen door de handhaving en stond bij het depot.’

Communicatie
‘Kortgeleden is de Willemsstraat heropend. Dus de situatie was compleet anders in vergelijking met de laatste keer dat ik daar kwam. Je dient je fiets te parkeren in een gemarkeerd vak, waar zo’n zes à zeven fietsen op een standaard kunnen staan. Dan staat het vol. Vaak staan er al fietsen lang geparkeerd. Naast de veranderde situatie wist ik ook niet dat er zo streng werd gecontroleerd. Ik vond het gewoon vervelend dat mijn fiets weg was. Zonder waarschuwing. Die er wel was. Maar ik had geen kans gehad om die te krijgen. Natuurlijk, er is een nieuwe wet. Moest ik dat zelf opzoeken? Een beetje tolerantie had ik wel gewaardeerd. Van ‘Hoi, je fiets staat verkeerd, dus let even op.’ Nu krijgt je fiets een label, en vervolgens heb je een uur de kans om ‘m weg te halen voordat de handhavingsdienst dat doet. Dat is nogal lastig, als je langer dan een uur weg bent. Qua communicatie zou het anders moeten.’

Naar het fietsdepot
‘Eerst ben je boos. Uiteindelijk snap je dus dat het niet mag. Maar dat is allemaal achteraf. Anders had ik het niet gedaan. Op internet zocht ik op waar het fietsdepot zich bevindt. Daar kwam ik, nog net op tijd, aan om iets voor vijf uur. Het leek een donker hol. Achter het glas zat iemand die heel rustig probeerde uit te leggen dat het beleid volgens het boekje is gehandhaafd. Ze gaf aan dat je bezwaar kunt maken. Dat vond ik niet nodig. Ik heb mijn waarschuwing wel gehad. Mijn fiets stond er en was heel, dus dat was fijn. Maar het had van mij ook op een andere manier gemogen. Na mij kwam er nog iemand binnenstormen. Die was het er ook niet mee eens. Dus volgens mij moeten ze wel vaker ontevreden ‘klanten’ ontvangen. ‘

Wat is het probleem?
‘Waar ik moeite mee heb, is dat je het voor fietsers dan moeilijker maakt, terwijl je auto’s uit de stad wilt weren. Dat vind ik niet zo slim. Straffen leert me om het om het niet nogmaals te doen. Maar ik weet niet of het straffen van fietsers een goed signaal is. Ik vind dat je het fietsen juist extreem makkelijk zou moeten maken. In plaats van een boete zou ik bij wijze van spreken een beloning moeten krijgen omdat ik op de fiets ben gegaan. Maar wat is het probleem? Het probleem is dat het straatbeeld verstoord wordt. Fietsen moeten netjes in een vakje staan voor het straatbeeld. Dan wordt het design belangrijker dan het praktische nut. Dat lijkt mij niet de bedoeling.’

Fietsen faciliteren
‘Ik vind het tof als een stad het statement maakt ‘we worden een goede fietsstad.’ Faciliteer dat dan. Ik snap het beleid goed dat je je fiets moet opruimen. Logisch. De stad moet er netjes uit zien. Maar ik ben ook voor gemak. Beleid verschilt met het gedrag van mensen in de praktijk. Er zijn fietsenstallingen waar je je fiets neer kunt zetten. We zijn gemaksdieren, dus als je je fiets neer kunt zetten bij het pand waar je moet zijn, dan doen we dat natuurlijk. En als er een fiets geparkeerd staat, dan volgt de rest vanzelf. Het is dus deels een mentaliteitskwestie. Ik heb absoluut geen pasklare oplossing. Maar we kunnen met creativiteit vast intelligentere oplossingen verzinnen om mensen te verleiden tot ander gedrag.’

2017-12-08T10:18:42+00:00